GRUPY

  • Fiołki
  • Lilie
  • Niezapominajki
  • Margaretki
  • Bratki
  • Słoneczniki
  • Maki
  • Róże

Wychowanie do wartości

Opublikowano: niedziela, 21, maj 2017 s. Monika Dawidowska

Wychowanie moralne to proces polegający na kształtowaniu w jednostce takich postaw, zachowań, wartości i norm, które są uznawane i uważane za słuszne w danym środowisku społecznym.

Przedmiotem wychowania moralnego są wszelkie przekazywane zasady i normy zachowań, które w sposób względnie trwały wpływają na moralne zachowania człowieka w różnych sytuacjach społecznych.

Cele wychowania moralnego to:
• wzbudzanie pożądanych postaw i zachowań
• kształtowanie poglądów dotyczących określonych spraw moralnych
• wzbudzanie uczuć moralnych,
• wzbudzanie przekonań moralnych

Znany francuski pedagog J. Piageta omówił różne fazy rozwoju moralnego, czas który obejmuje wiek przedszkolny określany jest jako: Faza II. REALIZMU MORALNEGO (lub EGOCENTRYZMU)
(2-7 rok życia)

  • dzieci wszelkie reguły, a więc także reguły moralne traktują jako obowiązujące w sposób bezwzględny
  • dobry moralnie w przekonaniu dzieci jest każdy czyn, który wynika z posłuszeństwa wobec dorosłych
  • dzieci w ocenie moralnej jakiegoś czynu liczą się szczególnie z jego konsekwencjami, a nie towarzyszącymi mu motywami czy intencjami jego sprawcy
  • poczucie sprawiedliwości immanentnej. Łączy się ono z głębokim przekonaniem dzieci o przedziwnej mocy reguł, którym sprzeniewierzanie musi zawsze spotkać się z nieuchronną karą

Rozwój moralny jest procesem stopniowych zmian zachodzących we wrażliwości moralnej dziecka, w jego stosunku do:
• dobra i zła,
• do własnych czynów i ich skutków,
• spraw innych ludzi.

W rozwoju tym istotne są zmiany (przeobrażenia) w sferze podzielanych przez jednostkę:
• przekonań (sądów i ocen) moralnych,
• w sferze konkretnego postępowania moralnego,
• reakcję na własne zachowanie.

Szczególną wagę w wychowaniu
moralnym przywiązuje się do:

• dokonywania trafnej oceny własnych i cudzych zachowań i postaw w kategorii dobra i zła,
• zapoznania dzieci z sądami i ocenami moralnego postępowania ludzi,
• umożliwiania dzieciom uwewnętrzniania określonych sądów, ocen, norm i wartości.

Metody oddziaływania wychowawczego kształtujące wrażliwość moralną dzieci to:

  • Metoda modelowania/uczenia się przez naśladownictwo

Polega ona na dawaniu przykładu postępowania moralnego szczególnie przez rodziców, wychowawców i nauczycieli, a także przez inne osoby zasługujące na miano wzorów osobowych.

  • Metoda zadaniowa- wdrażanie do zachowań moralnych

Metoda ta polega na zalecaniu i umożliwianiu dzieciom wyświadczania innym przyjacielskiej i dobroczynnej przysługi zgodnie z podjętą przez nich wcześniej decyzją. Niekiedy powierza się im konkretne zadania do wykonania bez czekania na ich decyzję w tej sprawie.

  • Metoda kierowania procesem samowychowania

Polega na inspirowaniu i zachęcaniu dzieci do samowychowania pod względem moralnym. podsuwania im odpowiednich wzorów osobowych do naśladowania, a w szczególności znajdywania w nich wewnętrznego impulsu do własnych zachowań i postaw moralnych; kształtowanie w nich poczucia odpowiedzialności moralnej za swe postępowanie na co dzień.

  • Metoda wzmacniania pozytywnego

Polega na wyrażaniu pod adresem dzieci pochwał lub dawania im innych dowodów uznania w odpowiedzi na ich konkretne zachowania i postawy moralne.

  • Metoda samorządności

Metoda ta polega na umożliwianiu dzieciom i młodzieży współdecydowania w różnych sprawach, a nade wszystko pozostawania przez nich w bliskich kontaktach interpersonalnych ze sobą i dorosłymi

            Jednym z najważniejszych aspektów wychowania do wartości jest wychowanie religijne, które można określić jako proces identyfikowania się i naśladownictwa ściśle łączący się z obserwacją rodziców i najbliższego otoczenia (wychowawców, katechetów).

Inicjacja życia religijnego polega przede wszystkim na wskazaniu dziecku obecnego w świecie i troszczącego się o każdego człowieka Boga, pełnego miłości skierowanej do wszystkich ludzi. Należy mu pomóc dostrzec Boga w konkretnych wydarzeniach dnia codziennego, ludziach i otoczeniu, a tym samym nauczyć go wyrażać to doświadczenie w modlitwie.    

W okresie przedszkolnym wyróżniamy dwa okresy życia religijnego dziecka:

  • 4-5 latek- religijność fantazyjna- dziecko tworzy własny obraz świata, który jest jeszcze mało zróżnicowany
  • 6-7 latek- religijność naiwnego realisty- religijność wyraża się w zwiększonej ilości zachowań dowolnych, indywidualnych, angażujących je bardziej całościowo. Pojawia się w nim spontaniczna chęć czynienia aktów religijnych. Sześcio-siedmiolatek wyraźnie garnie się do modlitwy, jeżeli wcześniej został ukształtowany prawidłowy obraz Boga. Powoli przechodzi z czasu wielkiej spontaniczności i okazjonalności, w okres regularnej i systematycznej modlitwy. W dziecku wytwarza się przyzwyczajenie do stałej pory modlitwy: rano, wieczorem, przy posiłkach. Często samo potrafi przypominać dorosłym o potrzebie modlitwy w określonym czasie.

Głównymi kierunkami działania i celami wychowania religijnego w przedszkolu są:

  • Uświadomienie dzieciom, że Pan Bóg jest Ojcem wszystkich ludzi
  • zachęcanie do modlitwy podczas nabożeństw, w domu i na katechezie
  • zachęcanie do naśladowania Maryi jako Matki Boga,  przygotowanie dzieci do przeżywania świąt kościelnych – Bożego Narodzenia, Wielkiej Nocy, Bożego Ciała
  • zachęcanie do niesienia pomocy potrzebującym

Dzieci w wieku przedszkolnym wyrażają często swoją modlitwę poprzez prośby gdyż Boga traktują jako tego który im może wszystko dać. Dlatego też warto uczyć je modlitwy uwielbienia, włączając w nią zwroty:

Cieszę się Jezu, że jesteś, Uwielbiam Cię ponieważ Ty…, Chwalę Cię Jezu za…

     W procesie wychowania do wartości najważniejszą i pierwszoplanową rolę odgrywają Rodzice dziecka- to oni są pierwszymi wychowawcami i katechetami - to na nich najpierw spoglądają dzieci i z nich pragną czerpać wzór moralnego i religijnego życia. Jeśli dziecko widzi klękającego codziennie do modlitwy Rodzica, to samo pragnie zbliżyć się do Boga, który zawsze dla niego pozostaje zagadką. Jeśli Rodzic prowadzi moralne życie- nie daje obietnic bez pokrycia, nie oszukuje- to i dziecko uczy się wzrastać w prawdzie i w poszanowaniu innych.

Przedszkole ma za zadanie wspierać rodziców w ważnym procesie kształtowania moralności dzieci.

W naszym przedszkolu staramy się kształtować dzieci w duchu religijnym
i wincentyńskim poprzez:

  • Codzienną modlitwę poranną oraz przed i po posiłku
  • Uczestniczenie w katechezie
  • Msze Święte z różnych okazji
  • Poznawanie literatury oraz pieśni o charakterze religijnym
  • Przygotowywanie przedstawień teatralnych o charakterze religijnym
  • Organizowanie wycieczek do miejsc kultu- Częstochowa, Licheń itp.
  • Uwrażliwianie dzieci na biednych i ubogich
  • Poznawanie historii naszego Św. Patrona
  • Obcowanie z wystrojem wnętrz nawiązującym do kalendarza liturgicznego

Pan Jezus w Ewangelii wzywa: „ Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie, nie przeszkadzajcie im[…]albowiem do takich jak one należy Królestwo Niebieskie”. On pragnie, by dzieci już od maleńkości były blisko Niego, On pragnie ich dziecięcych serc. Czy zatem odpowiemy na to Boże wezwanie?

Odsłony: 1434